Uchwała nr XXXII/234/2026 Rady Gminy Nowosolna z dnia 27 maja 2026 r. w sprawie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Wójta Gminy Nowosolna

Uchwała nr XXXII/234/2026
Rady Gminy Nowosolna

z dnia 27 maja 2026 r.

w sprawie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Wójta Gminy Nowosolna

Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 oraz art. 18b ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662) w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691) uchwala się, co następuje:

§ 1. Uznaje się za bezzasadną skargę stanowiącą replikę do uchwały nr XXVII/212/2026 Rady Gminy Nowosolna z dnia 25 lutego 2026 r. wniesioną w dniu 9 marca 2026 r. przez stowarzyszenie zwykłe - Stowarzyszenie „Nie dla likwidacji szkoły we Wiączyniu Dolnym” z siedzibą w Wiączyniu Dolnym oraz cztery osoby fizyczne, reprezentowane przez adw. Patrycję Kaźmierczak-Kapuścińską na działalność Wójta Gminy Nowosolna w przedmiocie naruszeń prawa związanych z wypowiedzeniem umowy dzierżawy zawartej w dniu 10 października 2018 r. pomiędzy Gminą Nowosolna a Prowincją Niepokalanego Poczęcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce (OO. Bernardynów).

§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Przewodniczącej Rady Gminy Nowosolna, zobowiązując ją do poinformowania skarżących o sposobie rozpatrzenia skargi.

§ 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 18b ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662) rada gminy rozpatruje skargi na działania wójta i gminnych jednostek organizacyjnych, a także wnioski oraz petycje składane przez obywateli. W celu realizacji tych zadań rada gminy powołuje komisję skarg, wniosków i petycji. Podstawę prawną rozpoznania przez Radę Gminy Nowosolna skargi na działalność Wójta stanowi art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691), zwanej dalej „Kpa”.

Skarga na działalność Wójta została złożona w dniu 7 stycznia 2026 r. przez pełnomocnika działającego w imieniu stowarzyszenia zwykłego - Stowarzyszenie „Nie dla likwidacji szkoły we Wiączyniu Dolnym” i czterech osób fizycznych. Skarga ta została rozpatrzona przez Radę Gminy Nowosolna uchwałą Nr XXVII/212/2026 z dnia 25 lutego 2026r. i uznana za bezzasadną.

W dniu 9 marca 2026 r. strona skarżąca wniosła ponowną skargę, w której przedstawiła nowe zarzuty, dowody i okoliczności domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy (reasumpcji) przez Radę Gminy. Skarga została skierowana do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, zwanej dalej „Komisją” w celu zajęcia stanowiska przez Radę Gminy w kwestii oceny jej zasadności. Komisja rozpatrzyła skargę w dniu 29 kwietnia 2026 r. W piśmie zatytułowanym „Repliką do uchwały Nr XXVII/212/2026 Rady Gminy Nowosolna z dnia 25 lutego 2026 r.” Skarżący podnieśli następujące nowe zarzuty:

- pozorność działań i poszukiwanie „argumentacji zastępczej” wskazując, że decyzja o likwidacji szkoły zapadła długo przed sformułowaniem oficjalnych powodów, a uzasadnienie decyzji Wójta jest pozorne, bowiem żaden powód wypowiedzenia umowy nie istniał w dniu składania oświadczenia;

- wprowadzenie w błąd mieszkańców i naruszenie zasady lojalności poprzez nieustosunkowanie się do zarzutu dopuszczenia do rekrutacji kolejnego rocznika uczniów;

- sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - MPZP przewiduje dla tej nieruchomości funkcję oświatową;

- naruszenie standardów „szczególnej staranności” w zarządzaniu mieniem wskazując, że nawet w sferze cywilnoprawnej organ samorządu jest zobowiązany do uwzględnienia interesu społecznego i potrzeb wspólnoty (naruszenie art. 50 ustawy o samorządzie gminnym);

- brak zapewnienia realnej alternatywy kształcenia dla uczniów szkoły wskazując, że rzeczywistym celem była eliminacja placówki oświatowej a późniejsze uzasadnienia zostały stworzone na potrzeby procesu.

Ponadto strona skarżąca wskazała nowy dowód w postaci nagrania z wspólnego posiedzenia Komisji Finansów, Rozwoju Społeczno-Gospodarczego, Handlu, Usług i Rolnictwa oraz Komisji Oświaty, Zdrowia, Kultury, Spraw Socjalnych, Ładu i Porządku Publicznego z dnia 4 marca 2025 r.

Nieruchomość położona w Wiączyniu Dolnym, na której znajduje się szkoła prowadzona przez Prowincję Niepokalanego Poczęcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce OO. Bernardynów, zwaną dalej „Zakonem Bernardynów”, stanowi własność Gminy Nowosolna i wchodzi w skład gminnego zasobu nieruchomości. Zgodnie z art. 25 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2026 r. poz. 399), gospodarowanie gminnym zasobem nieruchomości należy do kompetencji wójta i obejmuje m.in. zawieranie, zmianę oraz rozwiązywanie umów dzierżawy nieruchomości. Umowa dzierżawy ma charakter cywilnoprawny i podlega regulacjom ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071), w szczególności art. 693 i nast. tej ustawy. Wypowiedzenie umowy dzierżawy dokonane w dniu 30 czerwca 2025 r. stanowiło jednostronne oświadczenie woli właściciela nieruchomości, tj. Gminy Nowosolna, złożone przez organ uprawniony do reprezentowania gminy i gospodarowania jej mieniem, tj. Wójta Gminy Nowosolna, na podstawie art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Odnosząc się do zarzutu pozorności działań oraz twierdzenia, że w dniu złożenia oświadczenia nie istniała podstawa wypowiedzenia umowy, należy wskazać, że przyczyna wypowiedzenia była konkretna i rzeczywista i wynikała ona z konieczności wykonania przez Wójta obowiązku nałożonego przepisem ustawy, tj. art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1907 z późn. zm.).

Wypowiedzenie umowy, jako jednostronna czynność prawa cywilnego, podlega ocenie właściwego sądu powszechnego. W konsekwencji ustalenie, czy oświadczenie Wójta miało charakter pozorny, a także czy w chwili jego złożenia istniały podstawy do wypowiedzenia umowy, nie należy do kompetencji Rady Gminy. Dotyczy to również okoliczności związanych z rozmowami prowadzonymi przez radnych podczas posiedzenia w dniu 4 marca 2025 r., dotyczącymi możliwości wypowiedzenia umowy dzierżawy oraz wykorzystania części budynku szkoły na potrzeby Starostwa Powiatu Łódzkiego Wschodniego. Ocena skuteczności oraz charakteru prawnego złożonego oświadczenia może nastąpić wyłącznie w postępowaniu przed właściwym sądem powszechnym. To sąd rejonowy, wydział cywilny, na żądanie drugiej strony umowy dzierżawy, tj. Zakonu Bernardynów, może zbadać rzeczywiste okoliczności złożenia oświadczenia i ocenić, czy miało ono charakter pozorny zgodnie z art. 2 § 1 w zw. z art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 468 z późn. zm.). Jednocześnie wskazać należy, że decyzję w przedmiocie likwidacji szkoły może podjąć wyłącznie Zakon Bernardynów, jako organ prowadzący tą szkołę, a nie Gmina Nowosolna. Kwestia ta została szczegółowo wyjaśniona w uzasadnieniu do Uchwały Nr XXVII/212/2026 Rady Gminy Nowosolna z dnia 25 lutego 2026 r. Tym samym zarzut, jakoby decyzja o likwidacji szkoły miała zostać podjęta jeszcze przed wskazaniem oficjalnych przyczyn wypowiedzenia umowy, należy uznać za niezasadny.

Zarzut naruszenia zasady zaufania obywatela do organów władzy publicznej oraz zasady lojalności nie ma podstaw. Gmina Nowosolna jako wydzierżawiający skorzystała bowiem z prawa do rozwiązania umowy w sposób, na który umówiła się z Zakonem Bernardynów. Na mocy postanowień zawartej umowy wypowiedziała ją ze skutkiem, który miał nastąpić po 14 miesiącach od dnia złożenia oświadczenia woli.

Jednocześnie należy podkreślić, że głównym aktem prawnym regulującym kwestię rekrutacji do przedszkoli i szkół publicznych jest ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 z późn. zm.) – która w rozdziale 6 - Przyjmowanie do publicznych przedszkoli, publicznych innych form wychowania przedszkolnego, publicznych szkół i publicznych placówek – wskazuje przebieg procesu – jego ramy prawne i organizacyjne, osoby odpowiedzialne itd. Zgodnie z art. 130 ww. ustawy – komisja rekrutacyjna powołana przez dyrektora placówki przeprowadza postępowanie rekrutacyjne, weryfikuje wnioski, ustala listę zakwalifikowanych/niezakwalifikowanych oraz ogłasza ostateczne wyniki naboru, zaś dyrektor odpowiada za całokształt prawidłowości przebiegu procesu na poziomie placówki oraz rozpatruje odwołania od decyzji komisji. Ponadto organ prowadzący ustala kryteria rekrutacji na pierwszym etapie postępowań (dla przedszkoli i szkół podstawowych) oraz określa wzory dokumentów.

Zatem odnosząc się do zarzutu dopuszczenia do rekrutacji kolejnego rocznika uczniów Publicznej Szkoły  Podstawowej OO. Bernardynów w Wiączyniu Dolnym, Gmina Nowosolna - co wskazano wyraźnie w uzasadnieniu do uchwały Nr XXVII/212/2026 Rady Gminy Nowosolna z 25 lutego 2026 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy Nowosolna – nie jest organem prowadzącym ww. szkołę, zatem nie może odpowiadać bezpośrednio za proces rekrutacyjny, a także mieć pośrednio na niego jakikolwiek wpływ.

Nieruchomość zlokalizowana w Wiączyniu Dolnym, na terenie której funkcjonuje szkoła prowadzona przez Zakon Bernardynów, jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z uchwałą Nr XXXIII/225/05 Rady Gminy Nowosolna z dnia 13 czerwca 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Nowosolna teren ten przeznaczony jest pod usługi oświaty. Ewentualne rozszerzenie przeznaczenia nieruchomości o dodatkowe funkcje poprzez zmianę planu, przy jednoczesnym utrzymaniu funkcji oświatowej, pozostaje zgodne z przesłankami wskazanymi w oświadczeniu Wójta dotyczącym wypowiedzenia umowy dzierżawy. Dotyczy to również podnoszonej w dyskusjach radnych kwestii rzekomego umieszczenia na tym terenie poradni psychologiczno-pedagogicznej lub innej placówki medycznej. Zarzuty te nie mają żadnych podstaw, ponieważ Wójt Gminy Nowosolna nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do zlokalizowania takich placówek w miejscu funkcjonowania obecnej szkoły. W związku z powyższym zarzut niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie znajduje uzasadnienia.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady szczególnej staranności w zarządzaniu mieniem komunalnym, wskazać należy, że sprowadza się on do kwestionowania braku analizy skutków wypowiedzenia umowy dzierżawy dla realizacji zadań gminy w zakresie edukacji publicznej oraz braku działań zabezpieczających ciągłość funkcjonowania szkoły. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 50 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek ten dotyczy przede wszystkim prawidłowego gospodarowania mieniem komunalnym w ramach jego przeznaczenia, w tym jego ochrony i utrzymania w należytym stanie. Podkreślić należy również, że obowiązek zachowania szczególnej staranności w zarządzaniu mieniem gminnym nie może być utożsamiany z obowiązkiem analizy skutków wypowiedzenia umowy dla społeczności lokalnej w zakresie zapewnienia miejsc dla uczniów, ponieważ obowiązek ten spoczywa na organie prowadzącym szkołę. Kwestia ta została szczegółowo przedstawiona w uzasadnieniu do uchwały Nr XXVII/212/2026 z dnia 25 lutego 2026 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy Nowosolna.

Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu braku zapewnienia alternatywy kształcenia dla uczniów Publicznej Szkoły Podstawowej OO. Bernardynów w Wiączyniu Dolnym – edukacja podstawowa mieszkańców Gminy Nowosolna zabezpieczona jest w 2 placówkach gminnych, w tym także dla mieszkańców Wiączynia Dolnego, którzy objęci są obwodem Szkoły Podstawowej im. Marii Konopnickiej w Lipinach – zgodnie z uchwałą Nr X/62/19 Rady Gminy Nowosolna z dnia 11 czerwca 2019 r. w sprawie ustalenia planu publicznych szkół podstawowych prowadzonych przez Gminę Nowosolna oraz określenia granic obwodów publicznych szkół podstawowych od dnia 1 września 2019 r., co także w sposób szczegółowy omówiono w uzasadnieniu ww. uchwały z dnia 25 lutego 2026 r.

Komisja Skarg, Wniosków i Petycji przekłada zatem Radzie Gminy Nowosolna projekt uchwały w sprawie rozpatrzenia skargi na Wójta Gminy Nowosolna proponując uznanie jej w całości za bezzasadną.

Informuje się skarżącą, że zgodnie z art. 239 § 1 Kpa „w przypadku, gdy skarga w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności– organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy – bez zawiadamiania skarżącego”.

PDFUCHWAŁA NR XXXII_234_2026.pdf (2,64MB)